۰۲۱-۹۱۳۱۵۱۷۱

  چکیده:یکی از مهمترین پرسش ها ی دانش آموزان در کلاس های آنلاین یا آموزش غیر حضوری همواره  آن بوده است که “آیا دانش آموزان و فراگیران میتوانند مانند فضای کلاسیک گذشته فعال بوده و تبادل اطلاعات داشته باشند؟”. این پرسش همواره در ذهن اساتید ، مربیان، دانش آموزان و فراگیران شایع است.سعی شده است که پاسخ به این پرسش را از دیدگاه چند نظریه پرداز و محقق در حوزه ی آموزش ارائه شود

تعامل در کلاس های آنلاین برای نشان دادن هر چیزی از کلیک کردن روی پیوستن(join) به گفتگوی بین فرد یا افراد در میان بسیاری از شرکت کنندگان استفاده شده است.  این، یک نقطه شروع مفید کار است؛ در نسل های قبلی آموزش از راه دور سه نوع تعامل شناسایی شده است، یعنی: تعامل یادگیرنده – مربی، محتوای یادگیرنده و تعامل یادگیرنده – یادگیرنده.

نوع چهارمی از تعامل یعنی تعاملات رابط کاربری یادگیرنده نیز به وجود دارد. تعامل یادگیرنده و معلم به مبادلاتی است که بین دانش آموز و معلم در کلاس آنلاین رخ می دهد و با تلاش در ایجاد انگیزه و علاقه به یادگیرنده مشخص می شود. همچنین باید مکانیزمی را برای بازخورد فراهم مشود تا انتظارات و اختلاف نظر ها روشن گردد.

به صورت خلاصه هفت نوع تعامل دانش آموز و معلم یا مشاور را در نوع ارائه ی کلاس آنلاین و یا مشاوره ی آنلاین میتوان نام بر که:  1) تعیین نتایج / اهداف یادگیری.

2) ارائه بازخورد به موقع و مفید

3) تسهیل ارائه اطلاعات

4) نظارت و ارزیابی پیشرفت دانش آموزان

5) تسهیل فعالیتهای یادگیری

6) تسهیل بحث ها

7) تعیین نیازها و ترجیحات یادگیری

مفهوم حضور حضوری یعنی تدریس معلم، نقش آموزش را در کلاس های آنلاین می باشد که شامل طراحی و سازماندهی ، گفتار روان و ساده و آموزش، ارتباط دانش آموز و معلم، به ویژه از طریق گفتگوی آنلاین  به صورت مستقیم است.

این راهکارها برای بهبود عملكرد موثردر فرآیند تدریس ساخته شده اند؛ به عنوان مثال، طراحی و تسهیل را برای کلاس آنلاین موثر است. این روشها شامل روشهای تشویق انگیزه یادگیرنده ، ترکیب فرصتهای انتخاب دانش آموز، شفاف سازی انتظارات و همچنین ایجاد و پرورش حس قوی یاد گیری در کلاس است. ایجاد هدف و زمینه را برای بحث و گفتگو پیرامون مطالب تدریس شده و ارتباط را از طریق پیوند دادن به نتایج یادگیری و اهمیت تشویق دانش آموزان به مشاركت از طریق ارائه درس و حمایت مناسب روشن می گردد.

ارتباط بین مبحث تدریس شده و آن چه که دانش آموزش از در کلاس آنلاین و یا مشاوره ی آنلاین می آموزد، فرآیند فکری را، بین        دانش آموز و منابع و محتوای آموزشی با موضوع مطالعه و آموزش او می باشد، برقرار می کند. این ارتباط زمانی اتفاق می افتد که   دانش آموزان یا دانشجویان به مواردی مانند کتب ، فیلم های آموزشی، متن های مرتبط با طرح درس، . با در دسترس بودن روزافزون فناوری ، فراگیران اکنون می توانند اطلاعات بسیار متنوعی را در هر زمان و از هر مکان انتخاب کنند. اما برای تعامل با محتوا ، فراگیران باید بتوانند به منابع مناسب و مناسب دسترسی داشته باشند كه غالباً به راهنمایی معلم احتیاج دارند . همچنین نشان داده شده است که در دسترس بودن منابع کافی از منظر انگیزشی مهم است.

تعاملات یادگیرنده و یادگیرنده فرایندهایی را که بین همسالان دوره ای با هم انجام می شود برجسته می کند. این می تواند شامل فرایندهایی مانند اشتراک اطلاعات و تفاهمات ، همکاری مشترک برای تفسیر و تکمیل فعالیت ها ، حل مشکلات و اشتراک نظرات یا بینش های شخصی باشد. به عنوان مثال ، فن آوری های ارتباطی با واسطه فناوری ، فرصت های همکاری و مشارکت فعال در ساخت دانش را از طریق بحث آنلاین به زبان آموزان می دهند.

جووا (2009) استدلال می کند که برای فراگیران برای مشارکت و داشتن تعاملات مثبت با همسالان ، آنها باید بدانند که چگونه از ابزارهای دیجیتال به طور موثر استفاده کنند و باید نحوه یادگیری را درک کنند. این شامل داشتن پیش نیاز لازم ، دانش قبلی و درک اینکه یادگیری موفق نیاز به خودتنظیمی دارد. تعاملات همتا در محیط های واسطه فناوری حتی با داشتن مهارت های لازم ، پیچیده است و طیف وسیعی از تعاملات فکری (به عنوان مثال ، بررسی ، مفهوم سازی) ، اجتماعی / عاطفی و آموزشی (به عنوان مثال ، نقد) را پوشش        می دهد. بسیاری از آنچه امروزه در مورد آنچه برای تعاملات موثر همتایان در محیطهای واسطه فناوری ضروری است ، شناخته شده است ، از تجزیه و تحلیل متن بحث ناهمگن پدید آمده است. گاریسون مدل جامعه تحقیق را مطرح كرد كه اظهار داشت تعاملات باید از سه عنصر اصلی برای یادگیری موثر همسالان تشكیل شود. آنها عبارتند از: حضور شناختی – درجه ای که شرکت کنندگان می توانند از طریق ارتباط مداوم معنا را بسازند. حضور اجتماعی – توانایی شرکت کنندگان در ارائه “واقعی” بودن به دیگر اعضای جامعه ؛ و حضور تدریس – طراحی و تسهیل تجربه یادگیری.

تعامل واسط یادگیرنده به توانایی یادگیرنده در استفاده از ابزارهای فن آوری مورد نیاز برای تعامل و ارتباط با مربی ، سایر دانشجویان و محتوای دوره اشاره دارد. همچنین اعتقاد فراگیران به توانایی آنها در استفاده از ابزارهای لازم فن آوری برای یادگیری آنلاین نیز مربوط به عملکرد است.

جامعه ی آنلاین اظهار می دارند که “تعامل،مکانیسم اصلی است که جامعه از طریق آن ساخته و تداوم می یابد”. تعامل بین فراگیران و توسعه جوامع یادگیری بسیار مورد توجه قرار گرفته است زیرا به عنوان یک عامل حیاتی در ایجاد و پایداری جامعه ی آنلاین شناخته شده است .

توسعه یک شبکه حمایتی در بین فراگیران می تواند باعث ایجاد انگیزه برای یادگیری ، تعهد به اهداف گروهی ، تشویق به ایجاد دانش مشترک شودو نشان داده شده است که به طور قابل توجهی با یادگیری شناختی درک شده مرتبط است با این حال ، ایجاد چنین شبکه ای ساده نیست. تعامل یکی از عناصر اساسی یک جامعه حمایتی است اما صرفاً با ارائه ابزارهای فن آوری به فراگیران رخ نخواهد داد. ساختار دوره آموزشی کلاس های آنلاین، اندازه کلاس، داشتن تجربه قبلی، حضور اجتماعی، بی واسطه بودن برای دسترسی مربی یا استاد ، استفاده از خودافشایی فراگیران ، یادگیری مشارکتی ، تسهیل گروه ، نمایندگی شخصی و توانایی فراگیران برای پاسخگویی به نیازهای عاطفی همسالان خود در محیط گروههای کوچک، همه تأثیرات متقابل دانش آموزان و احساس آنها را به عنوان بخشی از یک جامعه آنلاین نشان داده است.

بحث در این مورد مشخص کرده است که اتخاذ اصول سازنده گرایانه اجتماعی که مفاهیم همکاری ، تعامل و گفتگو را در بر می گیرد ، از زیربناهای مهم در توسعه جوامع یادگیری آنلاین موفق است. ایجاد و حفظ احساس جامعه آنلاین نیز در تقویت انگیزه در بین فراگیران مهم است. به علاوه، توجه به مجموعه تحقیقات موجود معطوف می شود که انگیزه فراگیران را در محیط های آنلاین بررسی کرده است.

نتیجه گیری: گرچه آموزش به صورت غیر حضوری انجام می پذبرد و دانش آموزان و فراگیران با مربیان و استادان خود به صورت رو در رو در ارتباط نبستند ولی با می توان با استنفاده از شبکه های اجتماعی  یا شبکه های اجتماعی آموزشی، این ارتباط را حتی بهتر و در دسترس تر قرار داد.